كه هر كودكى مىتواند به آن تلفظ كند ، اين نهايت عظمت است كه آن چنان محصول فوق العاده با اهميتى را از چنين مواد ساده اى ايجاد كند كه همگان آن را در اختيار دارند . و شايد به همين دليل بلافاصله بعد از اين حروف مقطعه سخن از عظمت قرآن به ميان آورده مىگويد : « اين آيات با عظمت آيات كتاب مبين است » كتابى كه هم خود روشن است و هم روشنگر راه سعادت انسانها ( * ( تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ ) * ) . گرچه « كتاب مبين » در بعضى از آيات قرآن مانند آيه 61 سوره يونس ( وَلا أَصْغَرَ مِنْ ذلِكَ وَلا أَكْبَرَ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ ) و آيه 6 سوره هود ( كُلٌّ فِي كِتابٍ مُبِينٍ ) به معنى « لوح محفوظ » تفسير شده ، ولى در آيه مورد بحث به قرينه ذكر « آيات » و همچنين جمله * ( « نَتْلُوا عَلَيْكَ » ) * كه در آيه بعد مىآيد به معنى قرآن است . در اينجا قرآن به « مبين بودن » توصيف شده و « مبين » چنان كه از لغت استفاده مىشود هم به معنى لازم و هم به معنى متعدى آمده است ، چيزى كه هم آشكار است و هم آشكار كننده ، و قرآن مجيد با محتواى روشنش حق را از باطل آشكار و راه را از بيراهه نمودار مىسازد ( 1 ) . قرآن بعد از ذكر اين مقدمه كوتاه وارد بيان سرگذشت « موسى » و « فرعون » شده مىگويد : « ما به حق بر تو از داستان موسى و فرعون مىخوانيم براى گروهى

--> ( 1 ) ضمنا تعبير به « تلك » اسم اشاره به دور است و چنان كه قبلا هم گفته‌ايم براى بيان عظمت اين آيات است .